|
|
Mijn Geko trekt mij steeds dieper het bos in. Eerder vandaag heb ik veel wandelaars
en fietsers gezien, maar hier is het rustig. Het bos waar ik ben ligt ingeklemd tussen de spoorlijn Utrecht - Arnhem, de A50, en de Amsterdamseweg die Arnhem met Ede verbindt. Niet een gebied waar je snel terecht
zult komen.
Het punt waar ik zijn wil blijkt midden in het bos te liggen. Ik maak wat foto's, en fiets verder. Slechts een heel klein stukje verder blijkt zich een kerkhof te bevinden. Vreemd, zo midden in het
bos. Nieuwsgierig wandel ik er binnen, en ik zie graven die er allemaal hetzelfde uitzien.
Ik ben op het kerkhof van de congregatie Mill Hill, een Engelse priesterorde die zich vooral ten doel stelde
missionarissen uit te zenden naar ontwikkelingslanden.
In het midden van het kerkhof staat een groot bord met alle namen van degenen die hier begraven liggen. Ik kijk of mijn achternaam voorkomt, maar dat blijkt
niet het geval. Wel zie ik C. Wijngaards staan, geboren 13-8-1934, overleden 1-5-1951.
De naam Wijngaards komt in mijn familie voor. Ik herinner me dat ik een neef had, Carel, die op jonge leeftijd is overleden, maar ik weet niets van hem. Ik
besluit Carels oudste broer Hans een email te sturen met de vraag of ik inderdaad aan het graf van zijn broer heb gestaan, en of hij mij informatie wil sturen over zijn leven. Al direct de volgende dag ontvang ik
een uitvoerige email retour. Het graf is inderdaad van Carel. Hans schrijft o.a. de volgende zin.
> Je hebt een heel stuk uit mijn verleden opengemaakt, met veel mooie maar ook pijnlijke momenten!
Dat kan
ik begrijpen als ik lees hoe Hans en Carel samen opgroeiden in Indonesië, samen in meerdere jappenkampen hebben gezeten met alle ontberingen van dien, na de capitulatie van Japan toch nog een gevaarlijke
periode meemaakten, uiteindelijk samen terug reisden naar Nederland, en samen besloten missionaris te worden. Carel is dat nooit geworden, overleed als jonge jongen aan kanker.
Mijn tocht heeft een bijzonder
tintje gekregen. Door het toevallige bezoekje aan een kerkhof, en een graag schrijvende neef heb ik er een familielid bij gekregen.
Voor de foto van het graf heb ik de naam Wijngaards schoon gepoetst met een
boomblad. Uit respect voor Carel, en de anderen die in hetzelfde graf begraven liggen, ga ik binnenkort terug om de grafsteen in zijn geheel schoon te maken.
|
