bekendmaking
Vorige week heb ik in een persbericht laten weten dat ik homosexueel ben.
Mijn brievenbus stroomde over van de positieve reacties, vooral van vrouwelijke lezers.
> Helemaal niet erg Mosje, dat je van jongens houdt, als je maar doorgaat met schrijven.
Zegt de zestienjarige Anouk uit Zoetermeer.
> Ik heb ut eigelijk altijd wel geweten.
Schrijft Natasja (15) uit Rotterdam,
> Je lijkt op me broer, en die heb al jaren een vaste vriend. Maar niet errug hoor, me broer is harstikke lief en aardig.
Van de Gaykrant ontving ik een gelukstelegram.
> Dank voor je openheid Mosje, we bewonderen je moed. Wellicht kun je eens een aardige column schrijven over Jamai? En wist je dat we in 2004 nog veel meer bekentenissen verwachten?
Zou heel goed kunnen. Eergisteren was ik in een darkroom in Amsterdam, en kwam er aardig wat BN'ers tegen.
Zoals die cabaretier. In eerste instantie had ik nog niet in de gaten wie het was, maar toen hij zei dat zijn vrouw neukte alsof ze het journaal presenteerde en hij weer eens gewoon ouderwets lekker wilde rukken, toen had ik het door.
Of die artiest. 'Heb je even voor mij?', fluisterde hij in mijn oor. Ik viel van verbazing haast om. Is het hem echt? Toen hij vervolgde met 'maak wat tijd voor me vrij' wist ik het zeker.
TV persoonlijkheden te over. 'Ben je hier alleen?', vroeg ik aan een man tegen wie ik toevallig opbotste. 'Nee hoor, zoals altijd naast mij mijn beste vriend Frits. Frits, stel je eens netjes voor'.
In een hoek van de darkroom kwam ik in contact met een man die onmiddellijk wat lispelend begon te praten toen ik hem aanraakte: 'Wanneer je het hebt over de integratie van homosexuelen mag nadrukkelijk worden gesteld dat mensen waar mogelijk ook hun eigen verantwoordelijkheid moeten nemen, ikzelf ga deze verantwoordelijkheid geenszins uit de weg'.
2004 wordt een jaar met geruchtmakende bekentenissen.