waardeoordeel
We betalen steeds meer voor steeds minder.
Mijn zoon verhuist zijn schoolboeken naar en van school in een rugzak. Het gevaarte heeft twee draagriemen, maar hij gebruikt er slechts een. Dat is cool-vet-gaaf. De zak hangt er dan enigszins nonchalant en scheef bij. Alle twee de riemen gebruiken staat stijf, en is meer iets voor studjes.
Gisteravond in de trein zag ik een jonge vrouw binnenkomen met een rugzak die door de fabrikant voorzien was van slechts één draagriem, ter hoogte van de schouder wat breder uitgevoerd, zodat het gewicht van de zak wat meer gespreid wordt. Slimme jongen, die fabrikant. Speelt helemaal in op wat mensen willen. Je betaalt voor die draagriem minder wel veel meer natuurlijk.
Hetzelfde geldt voor broeken. Steeds meer flarden hangen er aan. Slecht afgewerkt denk ik dan. Maar het is mode. Extra dokken dus.
Spijkerbroeken zelfde verhaal. In mijn tijd bleekten wij zelf, zeer tegen de zin van onze ouders, de broeken met chloor. Tegenwoordig kun je die kant en klaar kopen. Ze krijgen een onvolledig verfbad, maar je betaalt meer dan volledig.
Strings vormen het toppunt. In chique lingeriezaken hangen die niemendalletjes voor de prijs van 89 Euro of nog meer! Ze zitten wel lekker natuurlijk. Met een dergelijk touwtje tussen je benen balanceer je constant op het randje van een orgasme. Althans, de secretaresse bij ons op kantoor. Ze loopt de hele dag te giechelen, en als de baas haar roept galmt ze luidkeels, zodanig dat iedereen het kan horen:
> Ik kom!!
We betalen steeds meer voor steeds minder.
Afgelopen zaterdag was ik bij de bakker. Na een kwartier wachten was ik aan de beurt. Opgewekt zei ik dat ik niets nodig had die dag.
> Dat is dan 2 Euro 50 alstublieft.