Drs. Mosje

archief 2004

9 oktober 2004

gedachtesprong

Vanmorgen op weg naar mijn werk zag ik een schoen staan, een zwarte schoen. Keurig rechtop, precies midden op de vluchtstrook en loodrecht op de as van de weg. Met de hak richting berm en de neus naar de rijbaan. Ik kon niet zien of het een linker- of een rechterschoen was, net zo min als ik kon ontwaren of het een dames- of herenmodel betrof.

Met dat ontwaren heb ik eigenlijk altijd problemen. Nog onlangs had ik een alleraardigste schoen in handen.
"Dat is een damesmodel hoor meneer, de heren staan achter in de zaak."
Met kleding vergaat het me al net zo. Vroeger had je in winkels gescheiden afdelingen voor dames en heren. Tegenwoordig moet je het zelf maar uitzoeken.
Het verschil in sluiting helpt je niet verder. Vrouwen dragen wel broeken met herensluiting (links over rechts), en ik kocht ooit in Oostenrijk een bergbeklimmersbroek met damessluiting (rechts over links). In mijn beste Duits vroeg ik de verkoopster ob diese Hose nicht für Damen war, maar ze keek me aan met een blik van: fremde Leute, die Holländer.

Ik denk weer terug aan de vluchtstrook.
Als ik zou moeten kiezen dan zou ik zeggen dat het een damesschoen was. Zorgvuldig geplaatst door op een prinses gelijkende vrouw die aanstaande zaterdag een feest zal bijwonen met slechts één schoen, in de hoop dat er een prins zal langskomen met het ontbrekende, passende exemplaar.
Verdorie, ik had moeten stoppen vanmorgen, en het muiltje meenemen. Dan had ik zaterdag misschien wel een geweldige avond gehad, en wie weet een fantastische nacht.
Terugkeren heeft geen zin. Het is al avond nu en de schoen is waarschijnlijk allang gevonden door de vuilverwijderaars van Rijkswaterstaat.
Ik neem me voor om nooit meer zoiets te laten passeren en verlies nu vluchtstroken geen moment meer uit het oog. Wie weet heeft mijn prinses ook nog ergens een zakdoekje achtergelaten.