omkeer
Gisteren kwam ik op een website een prangende vraag tegen. Ik houd van prangende vragen. Hoe meer ze prangen hoe beter.
Zoals deze vraag. Hij prangde meer dan alle vragen die mij ooit geprangd hebben.
Waarom draaien spiegels wel links en rechts om, het zogenaamde spiegelbeeld, maar niet onder en boven?
Is dat prangen of niet? Ik moest het antwoord schuldig blijven.
Om iets van het raadsel te ontsluieren heb ik de spiegel van de badkamerwand gehaald en langzaam, tegen de wijzers van de klok in, 180 graden gedraaid. Er gebeurde niets: mijn spiegelbeeld bleef gewoon rechtop staan.
Als het niet aan de spiegel ligt dan moet ik het bij mijzelf zoeken, zo meende ik. En dus nam ik de spiegel mee naar de woonkamer, legde hem op de grond, en heb een kopstand gemaakt. Eenmaal ondersteboven en in evenwicht pakte ik voorzichtig de spiegel en keek erin. Ik zag mezelf niet op de kop.
De vraag zal nog lang prangen.
Maar goed. Zo omgekeerd tegen de muur blikte ik eens rustig om me heen. De staande schemerlamp in de hoek van de kamer blijkt ook als plafonnière heel erg mooi. Het abstracte schilderij is ook omgekeerd abstract, en een witte vloer en gekleurd plafond ogen heel apart.
Terwijl ik de wereld zo aan het omdraaien was kwam mijn vriendin binnen.
"Mosje, doe je weer gek? Kom toch naar bed man."
Ik heb haar eens goed bekeken. Haar borsten, die een klein beetje de neiging hebben om te hangen, stonden nu fier overeind. En dat niet alleen. Haar hele lijf kwam zeer aantrekkelijk over. Wel eens benen gezien die tot aan het plafond reiken?
We hebben heerlijk gevreeën afgelopen nacht. In een positie die in me opkwam, of liever gezegd neerdaalde, tijdens mijn kopstand en die ik het best kan aanduiden met "¿?".
Onze fantasie is prangeloos nu. Morgen vrijen we achterstevoren, aankomend weekend tegen de wijzers van de klok in, en volgende week weet ik nog niet.
Waarschijnlijk binnenstebuiten.