denkpauze
De Europese Unie leek af te stevenen op een verdeeldheid zoals in de Poolse Landdag of de Arabische Liga. Maar sinds afgelopen donderdag staat het roer weer recht. Die grondwet komt er wel, want het denken gaat een rol spelen in de politiek: met eensgezindheid is besloten tot het invoeren van de Denkpauze.
De Denkpauze.
Dat we daar niet eerder aan gedacht hebben. Nou ja, dat komt natuurlijk omdat we nog niet eerder gestopt zijn met delibereren om even na te denken. Logisch.
De Denkpauze.
Een voortreffelijke vondst, klinkt als nieuwe politiek. En zeer toepasbaar op de andere problemen waar we vandaag de dag mee kampen.
"Maar mijnheer Donner, maak toch eens duidelijk wat u denkt te doen om risico's bij tbs en proefverloven in te perken."
"Mijnheer de voorzitter, ik werp verre van mij dat ik de geachte afgevaardigde niet zou willen of kunnen antwoorden. Ik bevind me in een Denkpauze."
Tbs'ers moeten zich nu ernstig zorgen gaan maken, Donner denkt na.
"Mijnheer Pechtold, u bent nu inmiddels een groot aantal weken aan het werk, maar we zien of horen nog zo weinig van u."
"Tja, ik verkeer nog volledig in het stadium van de Denkpauze, dus gunt u mij nog even de tijd."
De Denkpauze. Op zich al een voorbeeld van bestuurlijke vernieuwing, maar dat ontdekt Pechtold wel als zijn pauze voorbij is.
"Mijnheer Balkenende, het kabinet koerst richting een crisis, Europa verdeeld, onrust in eigen land. Wat denkt u daaraan te doen?"
"Als ik nu zie hoezeer mensen last hebben van maatschappelijke problemen moet het volstrekt helder zijn dat we een lange Denkpauze zullen inlassen."
"Maar wanneer denkt u dan met een antwoord te komen?"
"Waar het om gaat is dat we de zaken met daadkracht en duidelijkheid moeten aanpakken, dus we gaan vooralsnog uit van een jaar of twee. Of drie, maar als u het goed vindt pauzeer ik even om daarover na te denken."