"Kijk," zei Bart, "daar is Angelique, die gaat zich omkleden."
Angelique was een klasgenootje waar we heimelijk verliefd op waren. Bart een beetje meer en ik een beetje minder. We bevonden ons op de ligweide van het zwembad, met onze neuzen in de richting van de kleedhokjes. Die waren eenvoudig van opzet, met halfhoge, marineblauwe deurtjes. In gesloten toestand kon je hoofd en voeten van de omkleder blijvend zien.
Angelique stapte een van de hokjes binnen en niet veel later verscheen haar roze jurkje op de bovenrand van het marineblauwe deurtje.
"Jezus," zei Bart, "ze is bijna naakt nu, zie je wel?"
Ik zag niets, nou ja, twee voeten en een paardenstaart.
"Nu moet je goed opletten," vervolgde Bart, "als je een van haar voeten even niet meer ziet, is ze met haar slipje bezig."
De linkervoet van Angelique verdween een moment uit beeld, gevolgd door haar rechter.
"Kristemeziele," fluisterde Bart, "zie je hoe ze erbij staat?"
"Uh, nee."
"Man, ze is naakt nu, je kunt haar kutje zien, en haar kontje!"
Gespannen tuurde ik naar het deurtje. Ondoordringbaar marineblauw.
"Let op." Bart was niet meer te stuiten. "Nog even en ze tilt haar voeten weer op. Dan trekt ze haar bikinibroekje aan. Ik zeg je dat het een rode is."
Bart bezat voorspellende gaven. Om beurten werden de voeten aan ons zicht onttrokken. En even later kwam Angelique naar buiten geschreden. In een vuurrode bikini.
"Sodeju", geilde Bart, "Ik ga klaarkomen."
Enigszins geschrokken keek ik hem aan.
"Dat durf je toch zeker niet?"
"Nee, natuurlijk niet, maar zo meteen wel."
Gedecideerd ging Bart het kleedhokje binnen waar Angelique net was uitgestapt. Zijn linkervoet verdween een moment uit beeld, gevolgd door de rechter. En niet veel later verscheen een zwarte zwembroek op de bovenrand van het marineblauwe deurtje.
|
|
|
|
Drs. Mosje
