"Met Heleen van Royen."
"Goedemiddag, u spreekt met Mosje, zaad- en eicelhandelaar te Meppel."
"........"
"Ik heb een geweldig idee om u uit uw impasse te helpen."
"Welke impasse dan?"
"Uw bekendheidsimpasse. Ik kan u publiciteit bezorgen."
"Klinkt goed, maar hoe werkt dat dan?"
"Voor ik dat vertel, wat is uw woning waard?"
"Ongeveer vier ton."
"Mooi, dan gaan we als volgt te werk. Ik koop een eicel van u voor een prijs van laten we zeggen twee ton. Dat lijkt me gezien uw voorkomen en literaire kwaliteiten een redelijk bedrag. We rekenen netjes af. Na een paar dagen bel ik u met de boodschap dat ik toch liever een eicel van een actrice wil inkopen. U heeft inmiddels die twee ton binnen, maar u krijgt uw eicel terug, en die is twee ton waard. Dat is toch bij elkaar vier ton, of niet soms?"
"Uh, ja, klopt."
"Precies, u heeft dan in totaal vier ton van me gekregen. In ruil daarvoor krijg ik uw Almeerse woning in eigendom. Nou wil ik zelf absoluut niet in Almere wonen, dus we passen de leasebackmethode toe. Voor een redelijke huur kunnen u en uw echtgenoot Ton er rustig blijven wonen. Dat leasen is makkelijk te financieren vanuit die vier ton."
"Meneer Mosje, klinkt erg aantrekkelijk."
"Dat dacht ik ook. En denk eens aan de bijkomende voordelen. U zou er een boek over kunnen schrijven, en uw man een tv-programma produceren. Sperma en eicellen doen het goed op de televisiemarkt.
"Absoluut. Meneer Mosje, wanneer komt u mijn eitje halen?"
"Dat wordt volgende week, want deze week ga ik het zaad kopen van Barend en van Dorp. Daar heb ik natuurlijk niets aan, dus Talpa krijgt het terug in ruil voor twee eicellen van Bridget Maasland. Ik loer nog op het zaad van Ruud van Nistelrooy, en tja, dan ligt de weg open naar een beursnotering."
Ik hang op en pak mijn agenda. Na de afspraak met van Royen ga ik minister Donner bellen. Het gerucht gaat dat hij zijn zaad ter beschikking van de regering wil stellen. Een vrouwelijk kabinetslid met een latente kinderwens heeft al een proefverlof aangevraagd. Haar naam kan ik nog niet noemen, maar ze schijnt gezegd te hebben dat ze een kind wil en verder niets.
Heel bijdetijds zou ik zeggen.
|
|
|
|