Ooit was ze uit een ver oord naar het land gekomen. De naam van dat verre oord was moeilijk uit te spreken, net als haar voornaam trouwens, en daarom noemde iedereen haar Marjolein. Marjolein kom erg genieten van de dingen die de welvaart met zich brengt, zoals douchen. Want waar zij vandaan kwam was geen stromend water. Nou ja, het stroomde soms wel een beetje, maar niet snel genoeg om je lijf af te spoelen.
Marjolein douchte wel tien keer op een dag. Ze kon er niet genoeg van krijgen. Marjoleintje Douchegordijntje noemde men haar. Tja, Marjoleintje douchte tot ze een ons woog, en dat had ze beter niet kunnen doen, want toen zij op zekere dag voor de zesde keer douchte ging ze per ongeluk op het afvoerputje staan, zakte door een van de gaatjes, en werd met het vuile water meegezogen. Niemand zag haar ooit nog terug.
Burgemeester en Wethouders van het dorp waar Marjolein woonde gelasten direct een diepgaand onderzoek. Alle straten en rioleringen werden opengebroken, maar van Marjolein geen spoor. De directeur van Badkamertoezicht meldde dat aan alle voorwaarden voor het gebruik van de afvoer was voldaan, en dat de lozingsvergunning in orde was.
De Vereniging van Fabrikanten van Afvoerputjes deed een persbericht uitgaan waarin werd gemeld dat putjes met een keurmerk aan alle eisen voldoen, maar dat men geen zicht had op de illegale import van putjes uit voormalige Oostbloklanden.
De volksvertegenwoordigers in het regeringscentrum gingen direct vragen stellen. Wordt bij de inburgeringscursussen wel onderwezen dat één keer per dag douchen voldoende is? Hoe is het gesteld met de putjes in uitzetcentra voor uitgeprocedeerden? Hoe is de minister gekomen tot het vaststellen van de diameter van gaatjes in dekseltjes van afvoerputjes? Heeft de AIVD wel voldoende aandacht geschonken aan de afvoerputjes van moskeeën? Is er sprake van radicalisering en criminele afrekeningen in de putjeswereld?
De minister van Justitie waste zijn handen in onschuld. Vallen afvoerputjes niet onder Volkshuisvesting? De minister van Volkshuisvesting aarzelde. Afvoerputjes, dat ressorteert toch onder Binnenlandse Zaken?
De minister-president maakte een einde aan alle rumoer door te verkondigen dat een belangrijk onderwerp als afvoerputjes voortaan door het ministerie van Algemene Zaken behartigd zou worden, en toonde zijn betrokkenheid door het vooraan meelopen in een door omwonenden georganiseerde stille tocht. Voor het oog van de camera van Hart van Nederland legde hij een bos bloemen in de douchebak waar Marjolein zoveel tijd had doorgebracht. "Dit kan en mag niet meer gebeuren", zo liet hij de aanwezige pers weten.
Met onbetraande ogen, dat wel.
PS. De minister van Vreemdedingenzaken en bij Brand Automatisch Openende Celdeuren heeft zojuist laten weten dat zij het afvoerbeleid onverminderd zal voortzetten.
|
|
|
|
Drs. Mosje
