Haar buik bolde langzaam in voorwaartse richting. Zwangjurken waren op het laatst niet meer in staat dat te verhullen. Soms droeg zij een tuinbroek, maar vanaf het moment dat jij grapte dat die broeken wel heel erg jaren-zeventig stonden heb jij haar alleen nog maar in jurken gezien.
Haar borsten bolden gezellig mee.
Ze zijn wel drie keer zo groot als normaal, vertrouwde zij jou toe. Ik hoop stiekem dat ze zo blijven, want eigenlijk had ik niets.
Nou, dat valt reuze mee hoor, jokte jij. Zij mochten er best wel zijn.
Jij denkt terug aan vorige zomer, toen jullie op een terrasje wat zaten te drinken. Jouw vrouwcollega droeg een niets verhullend topje, maar er was niets te verhullen.
Over vier weken ben ik uitgeteld, sprankelde zij, precies op zondag. Leuk hè? Een zondagskindje, dat lijkt me wel wat.
Ja, dat lijkt wel wat, beaamde jij. Zeker als het een meisje wordt, want dat wil je toch graag?
Erg graag ja, want met meisjes kun je lekker tutten. Met jongetjes ook wel, maar dat is toch een beetje anders, of niet soms?
Dat is toch een beetje anders, bevestigde jij minzaam.
Precies. Zeg, jij komt toch wel op kraamvisite?
Kraamvisite.
Daar ben jij niet erg goed in. Nog niet zo lang geleden bezocht jij de santenkraam van een mancollega.
Hij lijkt erg op zijn vader, probeerde jij, maar niemand was het met jou eens. Het is juist zijn moeder, zeiden de aanwezigen in koor.
Het vasthouden van de pasgeborene ging jou ook al niet goed af. Het kleine ding veranderde direct in een huilebalkje, hoe hard jij ook wiegde. Jouw sussende woordjes misten elk doel.
Gelukkig bracht de kraamhulp verlossing. Zij nam de boreling over, die direct stopte met huilen en overging op kirrende geluidjes.
Nee, die roze rimpelbaby's moeten niets van jou hebben.
Dat jij de komende weken erg druk zou zijn, vertelde jij jouw vrouwcollega.
Maakt toch niet uit, antwoordde zij. Gewoon komen, gezellig.
Zo meteen stap jij in de auto. Kraamvisite. Jouw vrouwcollega heeft het voor elkaar. Met blijdschap kreeg jij kennis van de geboorte van een dochter. Een zondagskindje.
Jij hoopt maar dat je op het verkeerde moment aanbelt. Dat de kraamverzorgster zegt dat moeder en kind aan het rusten zijn. Of je alsjeblieft een ander keertje wilt terugkomen.
Maar ja, je zult zien dat het gelegen komt.
|
|
|
|
Drs. Mosje
