Als zij langs mij heen fietst, kruisen onze blikken.
Koud hè?, lijken haar ogen te zeggen, was het maar lente, dan zou ik met jou kennismaken op een terrasje en wat kletsen over wie ik ben en wat ik zoal doe, waarom ik van baan ben veranderd, waar ik naar toe ga op vakantie, en waarom het mis ging met mijn laatste vriendje, want zelfs dat zou ik jou vertellen, natuurlijk onder het genot van een kopje koffie, of drink je liever thee?
Ja, erg koud, laat ik mijn blik antwoorden, de winter duurt al veel te lang, je zult zien dat we een record gaan breken, de koudste maart sinds 1873 of zo, en inderdaad, zaten we maar op een terrasje, dan zou ik jou aanhoren, maar ook vertellen over mijn eigen wel en wee, meer over wel dan over wee hoor, maar eh, hoe weet jij eigenlijk dat ik liever thee drink?
Zij is alweer voorbij. Na een paar tellen kijk ik om. Zij ook.
Bedankt voor het gesprekje, glimlacht zij.
Graag gedaan, denk ik terug.
|
|
|
|
Drs. Mosje
