Zij was verslaafd aan douchen. Van de vroege morgen tot de late avond stond zij onder de warme straal en was er met geen stok onder vandaan te krijgen. Haar familieleden waren wanhopig. Hoe krijgen we haar ooit weer terug in de droogte van de andere kamers?
"Lieverd, Idols begint zo, kom je ook kijken?"
Dat hielp niet.
Het begon op haar twaalfde. Op die leeftijd douchte zij 's morgens en 's avonds. Niets mis mee, dachten haar ouders en vonden het wel prettig om een hygiënisch ingestelde dochter te hebben. Maar naar verloop van tijd douchte zij ook tussen de middag, als zij even thuis was uit school, en ook om kwart over drie, na schooltijd. Wel een paar uur lang, tot het avondeten gereed stond.
Toen zij 15 was kwam zij ook voor het avondeten niet meer uit de badkamer. Uit pure wanhoop zaagde haar vader een poezenklepje onderin de badkamerdeur. Zo kon haar moeder het eten naar binnen schuiven. Na een kwartiertje werd het lege bord weer naar buiten geduwd, afgewassen en al. Met doucheschuim, dat wel.
Op haar zeventiende begon zij zich seksueel te ontwikkelen, althans, zo meende haar broer op te maken uit de geluiden die soms uit de badkamer opklonken. Gekreun en gehijg.
"Zij heeft de watertemperatuur te hoog staan", sprak haar moeder angstig.
"Welnee", zei haar broer, "Zij komt klaar. Wat denk je dat zij anders doet met de pulserende douchekop die zij van Sinterklaas kreeg?"
Vriendjes had zij bij de vleet, maar wel steeds voor korte duur. De jongens vonden het maar wat spannend om samen met haar te badderen en te fladderen, maar na een weekje badkamer dropen zij teleurgesteld af. Bevriend zijn met een waternimf is leuk, maar je wilt toch ook een keertje vrijen op een droog bed, een droog bankstel, of zomaar een droog plekje ergens in het bos.
"Het bos?", schrok zij, "Jakkes, daar word je vies van."
Op eenentwintigjarige leeftijd trof zij een student watermanagement. Na twee maanden met elkaar gedoucht te hebben besloten zij te trouwen. Alles werd daarvoor in gereedheid gebracht. De badkamer werd versierd met waterlelies, en de bruidsmeisjes kregen kleurige zwembandjes. De bruid trouwde in een witte bikini, de bruidegom ging gekleed in zwarte stropdas.
Toen de ambtenaar van de burgerlijke stand, die voor deze bijzondere gelegenheid het gemeentehuis had verlaten, op zijn knieën voor het poezendeurtje naar binnen riep: "Tot de dood u scheidt?", begon de bruid hartelijk te lachen.
"Jullie denken toch zeker niet dat ik echt besta hè", sprak zij, en klapte als een zeepbel uit elkaar.
PS.
De ex-bruidegom promoveerde op watermanagement, meer in het bijzonder de woonomstandigheden in moderne badkamers, trouwde een vrouw die slechts een keer per week douchte, en kreeg vijf kinderen, allen verwekt op een droge keukentafel.
De ambtenaar van de burgerlijke stand, die tijdens de huwelijksvoltrekking zeep in zijn oog kreeg en daarvoor behandeld moest worden in het ziekenhuis, liet een muntautomaat in zijn douche inbouwen en gaf zijn dochters zoveel zakgeld dat zij slechts vijf minuten per dag konden douchen.
De bruidsmeisjes werden alle twee zwarte-stropdasfetisjistes.
|
|
|
|
Drs. Mosje
