Soms heb ik moeite met vandagen. Dan zou ik willen dat het morgen was. Of gisteren. Gisterens zijn wel leuk. En als ze dat niet zijn, dan maak ik ze leuk. Als je de minder prettige dingetjes wegstopt, kun je hele mooie gisterens maken.
Morgens zijn ook wel fijn. Tenzij je naar de tandarts moet. Gelukkig moet ik meestal niet naar de tandarts. Wel naar mijn werk, maar in dat geval denk ik vaak, ach, dat is morgen pas.
Maar vandagen zijn niet erg leuk. Je kunt vandagen niet bijkleuren zoals dat met gisterens kan. En je kunt er ook niet luchtig over doen zoals over morgens. Vandagen zijn niet te ontlopen.
Ook vandaag wil maar niet voorbij. Daarom ga ik vandaag uitroepen tot de dag van gisteren. Ik ga iets geks doen. Zomaar met de auto naar een verre stad. Als het dan morgen is, of overmorgen, of over een maand of drie, dan herinner ik mij vandaag als de dag van gisteren.
|
|
|
|
Drs. Mosje
