[drs.mos]e

Mr. Moshavot

meesterzet

    Toen Mr. Moshavot, kantontrechter in ruste en frequent bezoeker van rooksalons, uit zijn bed stapte, moest hij denken aan het telefoongesprek dat hij die dag voornemens was te voeren. Hij zou spreken met de partijquerulante die met haar radicale acties tegen de onderdrukking van moslimvrouwen de Partij dreigde te splijten.

    Na het ontbijt, op liefdevolle wijze bereid door zijn huishoudster Laura, nam Mr. Moshavot de telefoon ter hand. Vrijwel onmiddellijk na het kiezen van het nummer nam de vrouw op.
"Mevrouw, Moshavot hier. Om maar direct met de deur in huis te vallen, wat denkt u eigenlijk met uw acties te bewerkstelligen?"
"Mijnheer Moshavot, ik ga proberen het u uit te leggen. Er zijn mannen die vinden dat gelovige vrouwen hun blik naar beneden moeten richten, hun aantrekkelijkheid verbergen. Ze moeten een gewaad over zich heen doen. Zonder hoofddoek mag alleen haar directe familie haar zien. Een van die mannen is Yusuf al-Qaradawi, die met zijn strikte interpretatie van de koran wereldwijd gezien wordt als een van de meest invloedrijke islamtheologen. Vrouwen mogen niet in ruimtes komen met vreemde mannen, zoals in de bioscoop, het openbaar vervoer en gemengd onderwijs. Deze interpretatie bepaalt het leven van talloze moslims en veel daarvan wordt ook op Nederlandse moslimscholen overgedragen.
Vooral schrijnend is dat die al-Qaradawi vrouwenbesnijdenis openlijk verdedigt als toegelaten en zelfs verkieslijk. Zijn persoonlijke voorkeur is gedeeltelijke verwijdering van de clitoris."

    Mr. Moshavot moest even slikken.
"Verwijdering van de clitoris?"
"Ja, vrouwenbesnijdenis. Die kan op verschillende manieren worden uitgevoerd. Het betekent de gehele of de gedeeltelijke verwijdering van het vrouwelijke geslachtsorgaan. De meest extreme vorm is infibulatie. Vijftien procent van alle besnijdenissen in Afrika behoort daartoe. Het bestaat uit clitoridectomie, het wegsnijden van de clitoris, excisie, het verwijderen van de kleine schaamlippen, en het wegsnijden van de grote schaamlippen. Daarna worden de restanten van de grote schaamlippen aan elkaar genaaid tot een kleine opening overblijft voor de menstruatie en het plassen. In Afrika vormen clitoridectomie en excisie 85 procent van de besnijdenissen."

    Mr. Moshavot huiverde. Hij wist wel wat een besnijdenis inhield, maar had er nooit zo bij stilgestaan.
"Mevrouw, wat u daar zegt is vreselijk."
"Inderdaad. Ik zal u het verhaal vertellen van Hannah Koroma uit Sierra Leone. Op tienjarige leeftijd werd ze besneden. Haar grootmoeder vertelde haar toen dat ze naar een plaats gebracht zou worden om een bepaalde ceremonie uit te voeren en daarna zou ze een heleboel eten krijgen. Ze was nog maar een onschuldig kind en werd als een schaap naar de slachtbank geleid.
Eenmaal aangekomen op die plek werd ze meegenomen naar een donkere kamer, uitgekleed en geblinddoekt. Vervolgens dwongen vier vrouwen haar plat op de rug te gaan liggen, terwijl twee van hen haar benen vasthielden. Een andere vrouw zat boven op haar borst om het bovenlichaam stil te houden. Een stuk stof werd in haar mond gestopt om het schreeuwen te stoppen. Ze begon te vechten toen ze het mes voelde. De pijn moet verschrikkelijk en ondraaglijk zijn geweest. Tijdens het gevecht raakte ze ernstig gewond, waardoor ze veel bloed verloor.
Ze werd besneden met een bot zakmes."

    Mr. Moshavot zweeg een moment stil. Hij had natuurlijk wel gelezen over besnijdenissen, maar om het zo verteld te krijgen maakte grote indruk.
"Mevrouw?"
"Mijnheer Moshavot?"
"Ik ga u steunen in uw strijd."