koffiepraatje
Laatst had ik een gesprek met een intelligente vrouw. Zij kon liften programmeren.
"Een ingewikkeld werkje," zei ik.
"Dat valt reuze mee," zei de vrouw. "Als je de lift maar analytisch beschouwt."
Ik maak vaak gebruik van liften, maar heb er nog nooit analytisch naar gekeken. Hoe doe je zoiets? Iks mensen staan te wachten op een lift? Met een capaciteit van ei personen in een gebouw met zet verdiepingen? Iks1 moet naar verdieping zet2, en iks2 en iks3 naar zet4?
"Hoe doe je zoiets? vroeg ik.
"Ik heb een sorteeralgoritme gebruikt," antwoordde de vrouw. "En daarvoor een JavaBean van het internet geplukt, dat werkte prima."
"Ik geloof je graag," zei ik.
Ik moest denken aan Javaanse koffiebonen, rijk aan plantolie die de koffie een ronde en aangename afdronk geeft, en vroeg me af of je door het drinken ervan een lift in beweging kunt krijgen.
"Wil je een kop koffie?" vroeg ik.
"Net wat ik nodig heb," zei de vrouw.