[drs.mos]e

violen op koud water


8 februari 2009

oorzaak

Laatst kwam ik een man tegen. Hij droeg een oorbel, een onopvallende. Ik geloof dat het een model voor mannen was, hoewel je me niet moet vragen wat nou precies het kenmerk is van de mannelijke oorbel. In oorbelwinkels heb je geen aparte afdelingen voor mannen en vrouwen, en bij uitgestalde oorbellen liggen geen kaartjes met 'man' of 'vrouw'. Je bent geheel afhankelijk van de behulpzaamheid van verkoopsters.
Goedemiddag, zeg jij, ik wil graag een oorbel.
Is het voor uzelf of voor uw vriendin? vraagt de verkoopster die zelf twee ringen heeft zo groot als appels.
Het is voor mijn eigen linkeroor, antwoord jij, of toch maar liever eentje voor mijn rechter?
Dat mag u zelf weten, zegt Bellefleur, deze hier zijn voor mannen.
Zij pakt een doos met slechts tien verschillende. Daar rechts zie je dozen met veel meer, maar die zijn vast voor vrouwen en omdat jij er geen blijk van wilt geven het verschil tussen mannen- en vrouwenbellen niet te kennen, kijk je slechts in de doos die de verkoopster jou voorhoudt.
Doet u mij die maar, zeg jij en wijst op een exemplaar dat er stoer uitziet.
En zo loop jij de winkel uit, in de hoop dat niemand zal twijfelen aan de mannelijkheid van jouw kleinood.