[drs.mos]e

violen op koud water


22 maart 2009

topless

Zojuist heeft hij gehoord waar de drie mannen vandaan komen. Van Heinde en Verre. Popnichten blijken het te zijn. Van het soort dat je voortdurend op tv ziet, maar ook in voetbalstadions en roddelbladen. Vandaag treden zij op. Het is songfestival, en de nichten denken als winnaar uit de bus te komen.

Ze dragen kleurrijke glitterkleding, ontworpen door een verre achternicht. De luidruchtigste van het stel heeft drie veren in zijn achterste waardoor hij voortdurend giechelt. De tweede heeft last van chronische lachstuipen en noemt iedereen 'schat'. Nummer drie trekt gekke bekken. Van hun gedrieënlijke wangen biggelen tranen, die met papieren zakdoekjes worden gedept. Er staat speciaal voor hen een prullenbak klaar.

Hij hoort de nichten aan iedereen vertellen dat het een geweldig festival is, en denkt terug aan de jaren tevoren waarin Heinde en Verre nooit hoge ogen gooide.

Tijdens het festival kijkt hij zijn ogen uit. Het niveau van de deelnemers is lager dan ooit tevoren. Kakelende idioten bewegen potsierlijk over het podium. De nichten dragen hun steentje bij. Zij tranenlachen zodanig hard dat een tweede prullenbak wordt gehaald.

Aan het einde van de avond bekruipt hem een gevoel van onbehagen. Het evenement is toch bedoeld om songs ten gehore te brengen, maar de deelnemers bleken gekken en dwazen met hun namen op deuren en glazen. De nichten zijn zich van geen kwaad bewust en volharden nog steeds in hun lachbuien. Er wordt naarstig gespeurd naar een nieuwe prullenbak.

De volgende ochtend maken de nichten zich klaar voor de terugreis. Zij blijken enorme reistassen bij zich te hebben, en vullen die met alles wat binnen hun hotelkamers los en vast zit. Schilderijtjes, bestek, handdoeken, drinkglazen, de afstandsbediening van de tv. Alles wordt snel en accuraat ingepakt.
Om de herinnering aan het festival levend te houden, lachbekken zij.
Hij ziet de tassen na een half uurtje uitpuilen en ook hoe de nichten even onverwachts verdwijnen als ze gekomen zijn. Terug naar Heinde en Verre.

Hij kijkt eens naar de lege plekken die de nichten hebben achtergelaten. Veel spullen zijn weg, maar hij glimlacht.
Heinde en Verre is weer niet doorgedrongen tot de finale.