tenenkromming
Zij was verslaafd aan teenslippers. Van de vroege morgen tot de late avond had zij slippers aan haar voeten. Ze waren er met geen stok vanaf te krijgen. Haar familieleden verkeerden in wanhopige staat. Hoe krijgen we haar ooit weer terug in laarzen of schoenen?
"Zie je dat, lieverd? Bij de X-Factor dragen ze pumps."
Dat hielp niet.
Het begon op haar twaalfde. Op die leeftijd kocht zij haar eerste paar slippers. Niets mis mee, dachten haar ouders en vonden het wel prettig om een dochter te hebben die met de mode meeging. Maar naar verloop van tijd kocht zij nog een paar, en nog een. Het geld dat zij verdiende met vakantiewerk, maar ook haar kleedgeld, werd volledig omgezet in slippers. Op haar dertiende verjaardag bezat zij vijftig paar.
Toen zij vijftien was droeg zij niet alleen slippers bij warm weer, maar ook 's winters. Uit pure wanhoop kocht haar vader een straalkacheltje om 's avonds haar voeten bij te warmen. Haar moeder breide warme wollen sokken, maar na een kwartiertje dragen werden die bij de vuile was gegooid.
"It socks," zei ze.
Op haar zeventiende begon zij zich seksueel te ontwikkelen, zo maakte haar broer op uit de geluiden die soms uit de slaapkamer opklonken. Gekreun en gehijg.
"Zij heeft te koude voeten," sprak haar moeder verontrust.
"Welnee," zei haar broer. "Zij komt klaar. Wat denk je dat zij anders doet met de slippers die ze gisteren kocht bij het Kruidvat? Birkenstock, een fetisj."
Vriendjes had zij bij de vleet, maar wel steeds voor korte duur. De jongens vonden het maar wat spannend om te vrijen met een meisje dat in het rijke bezit was van de Prada Sport Linea Rossa, maar na een weekje slipperen dropen zij teleurgesteld af. Bevriend zijn met een slippernimf is leuk, maar je wilt toch ook wel eens seksen met een chick die laarzen draagt.
"Laarzen?" schrok zij. "Jakkes, daar kan ik niet mee uit de voeten."
Op eenentwintigjarige leeftijd trof zij een student FootFashion, een populaire studierichting op regionale opleidingscentra. Na twee maanden met elkaar geslipperd te hebben besloten zij te trouwen. De dresscode laat zich raden. De wederzijdse ouders droegen suède schoeisel besteld via slippers.nl en de bruidsmeisjes kregen kleurige Esprit-jes. De bruid droeg gouden Dolce & Gabbana's met bijpassende tas en de bruidegom was geschoeid met eenvoudige zwarte Gucci's.
Toen de ambtenaar van de burgerlijke stand, die voor deze bijzondere gelegenheid zijn voeten had getooid in sandalen, aan het bruidspaar vroeg: "Tot de dood u scheidt?" begon de bruid hartelijk te lachen.
"Jullie denken toch zeker niet dat ik echt besta hè?" sprak zij, en klapte als een zeepbel uit elkaar.
Ps. Van de student FootFashion is nooit meer iets vernomen. Hij verliet voortijdig het roc, en is voor het laatst gesignaleerd in gezelschap van twee gelaarsde katten.